Bağlama

Bağlama
Bağlama

12. ve 13. yüzyıllardan beri bilinen, telli Türk halk çalgısı. Halk arasındaki yaygın adı saz’dır. Kopuzun zamanla değişen biçimi olarak bilinir. Orta Asya Türklerinde kopuz çalarak öğütler veren şairlere, bilge kişilere “ozan” denirdi. Zamanla kopuzun adı saz olmuş, ozanlara da “saz şairi”, “aşık” gibi adlar verilmiştir. Madensel tellerin kullanılmasıy­la sapı uzamış, bir ara adına kolca kopuz da denilmiştir. Değişik boylardaki cura, divan sazı, tambura, bozuk ve onikitelli, bağlama ailesini oluşturan diğer telli çalgılardır. Bağlamanın gövdesi kestane, gürgen ya da karadut ağacın­dan oyularak yapılır. Göğüs tahtası için ince ve düzgün elyaflı göknar kullanılır. Sap için en elverişli olanlar ise hem hafif hem de zamanla biçimi bozulmayan ıhlamur ve ardıç ağaçları­dır. İkişerden üç tellidir. Alt iki tel “la”, ortada­ki iki tel “re”, üstteki iki tel de “sol” perdesine akort edilir. Ortadaki tellere cim teli de denir. Ayrıca, isteğe bağlı olarak, sol tellerinin üzerine bir oktav kalın perdede bir sol teli daha takılır. Buna bam teli adı verilir. Tezene diye adlandı­rılan, esnek ve dayanıklı mızrabı, kiraz ağacı kabuğundan yapılır.

Acem Kızı Bağlama from oguzhan6161 on Vimeo.