Factory…

Fac. Dance Albümü

Fac. Dance Albümü

Manchester’ı müzik haritasında okkalı bir konuma yerleştirmesinde önemli rol oynayan Factory Records’un arşivinden çıkartılan dans müziklerinden oluşan bir çift CD var karşımızda.  Joy Division, New Order, Happy Mondays gibi grupların nispeten gölgesinde kalan ve açıkçası çok fazla da dans müziğine önem vermeyen bir firmanın depolarından çıkan farklı bir toplama albüm.

“Fac. Dance” firmanın erken üretimlerine yoğunlaşan bir çalışma. Zamanında dans pistinde insanları tepindiren parçalar silsilesi. Projenin başından beri var olan tasarımcı ve albüm kapak sanatçısı Peter Saville’in katkısı da elbette çok önemli. Burada Manchesterlı firmanın gücüne ve derinliğine tanık oluyoruz.

Albümde var olan bütün parçalar Factory Records’un öyküsünü yansıtmıyor, yansıtması da beklenemez. Burada var olan öykü Factory Records’un post-punk tarzının tahtını sallayıp nasıl dans müziğinin önem kazandığının bir kesiti. Ama daha ilk emekleme dönemleri.

FAC. Dance Albüm Kapağı

FAC. Dance Albüm Kapağı

Albüm Blurt’un deneysel avant-garde garip punk-funk üretimlerinden, Joy Division sonrası A Certain Ratio, Durutti Column ve Section 25 gibi gruplar sayesinde gelişen en üretken dönemine kadar geniş bir yelpaze içeriyor.  Albüm aynı zamanda Factory’nin 1980 New York kulüp kültürüne de yoğun ilişkisini de dinleyenlerin huzuruna getiriyor. Toplama çalışma Factory’nın erken dönemlerde biraz kaşıdığı, daha geniş deneysel kulvarları da göz ardı etmiyor. Durutti Column’un melankolik ihtişamı, Swamp Children’ın Latin-caz ve caz-funk dünyası, 52nd Street olarak Tony Henry’nin elektro-funk harmanlaması ve firmanın tek reggae üretimi olan X-O-Dus’ın ‘See Them A’Come’ parçası bunlardan sadece bazıları. Strut Records firması tarafından bir araya getirilen bu iki CD tam Factory müzik firmasının açık büfesi niteliğinde. Parça listesine bakınca bir karmaşa algılasanız bile, aslında 24 parça da akıllı bir formatta birbirine ilişkilendirilmiş durumda.

Her şeye rağmen birebir bakıldığında bu bir dans toplama çalışması değil aslında. Evet, 80’lerden başka hiçbir döneme ait olmayan bol miktarda elektro perküsyon temalı parçalar var, ilk defa bu kulvara kulak misafiri olanların biraz hayal gücüne ihtiyacı gerek. Öte yanda Factory’ye aşina olan kulaklar için sıkıntı olacağını zannetmiyorum.

Beni bu toplama albümde en heyecanlandıran grup hiç kuşkusuz The Durutti Column oldu. Ne yazık ki bir elin parmakları kadar az dinleyicisi olan bu grup, belki de bu vesileyle daha bir algılanabilir konuma hale gelir. Yanlış anlamayın bu paröaklar kopartılamacak kadar sağlam ana yinede biraz daha fazla algı beklentisi söz konusu “24 Hour Party People” film müziklerinde tanıştığım bu grup, o zamanda beri özel bir konuma sahip. Dileğim bu grubu bilmeyen kalmasın zira yaptıkları müzik mükemmel mertebesinde. Evet, abartmıyorum.

 Parça Listesi

CD 1

  1. Section 25 – Looking From A Hilltop (Megamix) (8:12)
  2. A Certain Ratio – Wild Party (4:17)
  3. Quando Quango – Love Tempo (7:49)
  4. 52nd Street – Express (5:00)
  5. Swamp Children – Little Voices (7:10)
  6. Biting Tongues – Boss Toyota Trouble (5:30)
  7. The Durutti Column – For Belgian Friends (Valuable Passages version) (5:22)
  8. Royal Family & The Poor – Art On 45 (4:49)
  9. A Certain Ratio – Knife Slits Water (12-inch version) (9:44)
  10. Section 25 – Dirty Disco
  11. Blurt – Puppeteer (3:22)
  12. X-O-Dus – See Them-A-Come (8.28)

CD 2

  1. New Order – Confusion (Original 12” mix) 8.13
  2. Shark Vegas – Pretenders Of Love (5:08)
  3. 52nd Street – Cool As Ice (Jellybean Mix) (7:29)
  4. Streetlife – Act On Instinct (Hot Swedish Mix) (5:32)
  5. The Hood – Salvation! (Nitromix) (12:05)
  6. Abecedarians – Smiling Monarchs (6:47)
  7. Quando Quango – Atom Rock (Mark Kamins Mix) (7:27)
  8. Marcel King – Reach For Love (New York Remix) (5:26)
  9. 52nd Street – Look Into My Eyes (6:55)
  10. Quando Quango – Genius (6:22)
  11. Swamp Children – You’ve Got Me Beat (4:55)
  12. The Durutti Column – Madeleine (3:00)