Nam June Paik

nam-june-paik-tv-cello

nam-june-paik-tv-cello

1964 yılında Nam June Paik çelist Charlotte Moorman ile önemli bir iş birlikteliğine girdi. Dünyada ilk video sanatçısı olarak bilinen Koreli Paik bu ortak çalışmada ses, performans ve video yerleştirmeleri üzerine yoğunlaştı. Özellikle görsel sunum ile müzik ve sanatı bir araya getirmeyi hedefleyen sanatçı bu çabası sonucunda pek çok başarılı eserlere imza attı. Benim bunlar arasında en çok beğendiğim “TV Cello” (Televizyon Çello) olarak bilinen çalışması.

Sanatçının bu eserinde üç farklı ebattaki televizyon, yerleştirildikleri plastik cam (pleksiglas) kutular ile üst üste konularak bir çello bedenini temsil ediyor. Bir tuval gibi muamele gören bu televizyonlarda ise başka çellocuların canlı performansı, farklı televizyon görüntüleri kullanılmakta. Burada gözlemlenen Moorman’ın performansı sanatçı ile enstrüman arasında derin bir bağ kurmakta. Bu ilişki o kadar kuvvetleniyor ki belirli bir süre sonra üst üste yerleştirilen televizyonların ekranları yaşayan nesnelere dönüşüyor ve adeta müzisyenin kendi bedenini oluşturmaya başlıyor. Plastik cam kutular içerisine yerleştirilmiş olan televizyonlar ince sapa geçirilmiş halleri ile bir çello gövdesini temsil ederken aynı zamanda sanatçının da vücudu ile bütünleşmekte. Yayın sapa sürtmesi ile birlikte çıkan ses aynı zamanda simultane bir formatta televizyondaki görüntü ile örtüşmekte. Böylece ses ve görselliğin bir köprüsü kuruluyor. Belirli bir süre sonra görselliği mi sesi, sesin mi görselliği tetiklediği sorgusuna giriliyor. İşte bu sorgu sanatçıların asıl amaçladıkları hedef. Bir müzik sever ve aynı zamanda görsel ile ses arasındaki mutlak bağlantıya inanan bir dinleyici olarak bu çalışmayı kendi gözlerim ile birebir görmek isterdim. Ne yazık ki sadece fotoğraflar ile yetinmek zorundayım.