Tinariwen Esti…

Said Ag Ayad

Said Ag Ayad

Dün gece İstanbul’da, çok uzun zamandan beri izlemek istediğim, etnik müzik kulvarında kıvılcımı düşen her yeri yakan Tinariwen’i seyretme imkanı yakaladım. Onların müziği ile tanışmam en az on yıl önce oldu, bir rastlantı ve bu raslantının dipsiz derinlikleri. İki saate yakın süren keyifli bir müzik buluşması yaşadım dün gece, Babylon İstanbul’un geliştirdiği Midnight Express kavramı altında. Bu kavramın son halkası olarak.

Said Ag Ayad ve Djembe

Said Ag Ayad ve Djembe

Tinariwen’in performansı kıyafetleri kadar renkli ve samimi idi. Sahnedeki peçeli yüzlerin örtemediği neşeli gözler, Tinariwen’in açılış parçası ‘Mano Dayak’ ile tüm dinleyenlere yansıdı. On yıl öncesine kadar bu grup hakkında yazdığım için dalga geçildiğim bir kentte salonun dolu olması birşeyleri doğru gözlemlemiş olmanın da keyfini yaşattı. Bir Tuareg özgürlük savaşçısının naralarıyla açılan konser, tüm gece politik, devrimsel, hüzünsel, ve sosyal içerikli parçalar ile sürdü. Her ne kadar müziklerin sözleri ana dilleri Tamaşek ile süslenmiş olsa bile, Tinariwen, meselesini büyüleyici müziği, ritimleri ve Afrika Blues’un etkin kucaklayıcı sıcaklığı ile biz seyirciye aktara bildi. Her zaman dediğim üzere önemli olan söz değil müzik idi ve Tinariwen kanımca bunun fazlasıyla hakkını verdi.

Grubun ortak lideri ve gitaristi Hassan Ag Toughami, ilk dört parça boyunca sevimli ve karizmatik duruşu ile Tinariwen müziğine yabancı veya aşina olanlara sıcak bir merhaba dedi. Sürekli tekrarladığı “marhaba” kelimesi her ne kadar arkamdaki çılgın eğlenen iki erkek seyirci tarafından “esselamüaleyküm” olarak cevaplanmış olsa bile, uzatılan el yürek ısıtan türdeydi. Bir ara grubun kıvırcık saçlı, ağır solisti İbrahim Ag Alhabib yok mu dediğim sorular aklımda oluşurken, Ag Toughami geri çekilip Tinariwen’in beynine yol verdi. İbrahim Ag Alhabib nispeten asık yüzlülüğü ile, ağır adımlarla sahneye geldi ve ilk parçalardaki yokluğunu ‘Assouf Ag Assouf’ parçası ile anında unutturdu. Hiç şüphesiz varlığını anında hissettirdi. Bu an itibarıyla Ag Toughami, gitarını bırakarak sağdaki mikrofona geçip seyirci ile dans etmeye başladı. Yavaş yavaş ise peçeler düşmeye başladı.

İbrahim Ag Alhabib

İbrahim Ag Alhabib

Ag Alhabib’in ağırbaşlı sakinliğine rağmen, etrafından yaydığı enerji bir anda grubun enerjisini bir çentik attırdı. Müzik bir anda ritmik bir zincirlemeye sürüklendi. Aynen aşina olduğumuz paslı, ham ve etkin Tinariwen ritimleri gibi.

Ag Alhabib’in kırmızı elektro ve akustik gitarı ile tutturduğu ritimler, ekibinin daha bir müziklerinin içinde kaybolmaya sürükledi. Her Tinariwen albümüne hatim indirmiş bir kişi olarak ekibin canlı performansının yazıldığı kadar etkili olduğuna şahit olmanın heyecanı ile kendimi müziğin dalgalarına bıraktım. Seyircilerin hepsi kendi güvenli alanları içerisinde belki de ilk defa duydukları bu ritimlere teslim olup bir ileri bir geri süzülmeye başladı. Bunu gören Tinariwen daha bir keyiflendi, hala sessiz konser izleme terbiyesine erişmemiş olan bazı seyircilerin sesleri ise djembe vurmalı çalgısını döktüren Said Ag Ayad sayesinde bastırıldı. Üstünlüğünü adeta kutlamak maksadıyla arada sırada şahlanan seyircinin belki de gözbebeği oldu. Tinariwen hem müziği hem de sahnedeki ağır dansları ile kanımca geceyi paylaştığı seyircilerin hepsinin mutlu etmeyi başardı. Bunun en bariz kanıtı ise, pek fazla gülmeyen Ag Alhabib’in arada sırada gülümsemesi ve teşekkür etmesi oldu.

Tinariwen Babylon İstanbul'da

Tinariwen Babylon İstanbul'da

Grubun soluklandığı sırada Tuareg geleneksel kıyafetine bürünmüş bir yedinci kişi sahneye çıkıp seyirci ile Türkçe konuşması gecenin sürprizlerinden biri oldu. Türk ve mali dostluğu osmanlı ile bağlandı, yine arkamdaki iki by “esselamüaleyküm” diyerek keyiflendi. Herkes mutlu, ne güzel.

Tinariwen'in En Sessiz İki Üyesi

Tinariwen'in En Sessiz İki Üyesi

Eksik olan grubun nadir ortaya çıkan kadın üyesi ise daha sonra kendini seyirciler arasında dans ederek ben de buradayım dedi ama sahneye adım atmadı. Bis olup olmadığı pek anlaşılmadı ama grup bol bol geri döndü ve son noktayı 2009 tarihli albümleri “Imidiwan”da yer alan ‘Inidiwan Afrik Tendam’ parçası ile koydu. Konser sonrası aklıma gelen tek ifade “Ne geceydi ama!” …