RAOUL DUFY
RAOUL DUFY

Raoul Dufy müzik eğitimi de almış bir ressam. Kariyeri boyunca pek çok klasik müzik konserine gitti. Özellikle evine yakın olan Le Havre binasında belediye senfonik orkestrası tarafından verilen konserleri mümkün olduğu kadar kaçırmazdı. Sanatsal kariyeri süreci boyunca müziğe olan ilgisini hiçbir aşamada kaybetmedi. Özellikle müzik enstrümanlarına da karşı ayrı bir ilgisi vardı.

Gördüğümüz tablosunda olduğu üzere her zaman renkler ve çizgiler ile konser ortamını tekrar yaratmak Raoul Dufy’nin öncelikli amaçlarından biriydi. Bunula birlikte müziğin kimyası ve ritimlerin atmosferini tablolarında gözlemcilere aktarmayı başardı.

Söz konusu tablo 1946 yılında tamamlandı ve şu an Nice’te yer alan Museé des Beaux-Arts müzesinde sergileniyor. Bu eserde sahnenin arkasından tüm orkestra ve seyirciler görülecek şekilde kendimizi gözlemlerken buluyoruz. Her ne kadar sol tarafta bize en yakın olan timpani çalgıcısı, ressam tarafından bir iki fırça vuruşu ile resmedilmiş olsa bile, enstrüman tarafından oluşan ses dalgalarını çok başarılı ve detaycı bir şekilde bizlerin keyfine sunulmakta.

Genellikle konservatuvarda orkestra provalarında Raoul kendisine sahnenin en arkasındaki basamaklara bir pozisyon belirleyip, tablosunu yaratırdı. Özellikle dönemin en meşhur timpani çalgıcısı Passerone’nin yakınında olmaktan hoşlanırdı. Muhtemelen bu tablodaki bize en yakın müzisyen de Passerone. Raoul bu etkin konumunda tüm orkestra, müzisyen ve seyircileri istediği resmedip, rahatlıkla eseri ile oynayabiliyordu.

Elbette bu süreçte güzel müzik dinlediği de aşikâr.

Tablonun ortasındaki piyanist birebir sahnede seyirci önünde müzik yapıyor. Piyanistin kolundaki keskin çizgiler piyano ile örtüşerek sanatçının hızlı veya heyecanlı bir parça çaldığını yansıtıyor. Ressamın pek çok resminde gösterildiği üzere geç Romantik dönemini yansıtan müziklerin başrollerde yer alan üç enstrüman ailesi detaylı bir şekilde resmedilmiş durumda. Trombon ve nefesliler ailesi en arka sırada her zaman olduğu üzere müzikteki anlarını bekliyor ve ressamın görüş alanında bizlere ulaşıyor.

Şefin önünde yer alan yaylılar ekibi, tablonun sol tarafında bulunan çello grubu ile destekleniyor. Müzik tüm yoğunluğu ise sahneyi kavrıyor ve ressamın ince çizgileri ile ölümsüzleşiyor. Böylece fiilen söz konusu konserde olmasanız bile resim, renk ve çizgi ile ressam bizleri bu sahneye taşıyor.